Ξέρετε πώς να καίτε σωστά τα κεριά; Δείτε κανόνες και κόλπα!

Το σωστό μέρος

Δεν πρόκειται να προσποιηθούμε ότι η καύση κεριών είναι πυρηνική φυσική. Βασικά είναι δύο πράγματα – να καίγονται ομοιόμορφα και καθαρά. Ένα κερί μπορεί να το κάνει αυτό από μόνο του (ειδικά αν έχει πολλαπλά φιτίλια), απλά εμείς το χαλάμε με διάφορους τρόπους. Ίσως από το πού τοποθετούμε το κερί. Μπορεί, για παράδειγμα, να φαίνεται ωραίο πάνω σε ένα χριστουγεννιάτικο στεφάνι, αλλά αν η επιφάνεια από κάτω δεν είναι επίπεδη, τότε είναι δύσκολο για το κερί να λιώσει ομοιόμορφα. Και προσέξτε τα ρεύματα. Μια φλόγα που τρεμοπαίζει μπορεί να είναι ρομαντική, αλλά αν δεν σας αρέσει να μαυρίζει το γυαλί του κεριού (ή απευθείας ο τοίχος), τότε προσπαθήστε να την αποφύγετε. 

Κόβετε και ισιώνετε

Αν υπάρχει ένας κανόνας που πρέπει να θυμάστε, αυτός είναι ο εξής: να κόβετε πάντα το φιτίλι. Κι αυτό σημαίνει πάντα πριν από κάθε καύση. Η φλόγα θα είναι πιο καθαρή και πιο φωτεινή και το φιτίλι θα σταματήσει να παίρνει περίεργα σχήματα. Κι επίσης αυτό δεν θα αφήσει το γυαλί του κεριού να μαυρίσει. Πάρτε λοιπόν ένα ψαλίδι ή ένα πενσάκι νυχιών (αλλά υπάρχουν και οι κόφτες φιτιλιού!) και κόψτε – κατά προτίμηση σε μήκος 3-5 χιλ. Φυσικά, μην ξεχνάτε να πετάτε τα καμένα υπολείμματα και να ισιώνετε όμορφα το φιτίλι. 

Όχι τούνελ, μόνο μια λίμνη

Και είμαστε σχεδόν έτοιμοι. Σχεδόν; Ναι, διότι εξακολουθείτε να χρειάζεστε τα κατάλληλα εργαλεία. Επιλέξτε ένα μακρύ σπίρτο ή αναπτήρα, ώστε να μην έχετε την τάση να γέρνετε το κερί όταν το ανάβετε. Αυτό ήταν, έχετε ανάψει το κερί! Το σημαντικότερο, όμως, είναι να το διατηρήσετε. Μην σβήσετε το κερί έως ότου το ανώτερο στρώμα του κεριού να λιώσει όμορφα μέχρι τις άκρες και να σχηματιστεί μια ομοιόμορφη «λίμνη». Διαφορετικά, γύρω από το φιτίλι θα αρχίσει να σχηματίζεται ένα τούνελ, το οποίο δεν θα μπορείτε να ξεφορτωθείτε εύκολα. Τα κεριά θυμούνται, και την επόμενη φορά θα λιώσουν ξανά μόνο κοντά στο φιτίλι. 

Υποτιμήσατε ήδη την κατάσταση όταν ανάψατε για πρώτη φορά κερί; Πάρτε λίγο αλουμινόχαρτο και καλύψτε με αυτό την κορυφή του κεριού. Αφήστε μόνο μια χαραμάδα στη μέση πάνω από τη φλόγα και ανάψτε το. Με αυτό το κόλπο, το τούνελ θα εξαφανιστεί. 

Μην φυσάτε, παρακαλώ!

Μιλώντας για τη λίμνη, είναι επίσης σημαντικό να βεβαιωθείτε ότι δεν θα πνίξετε το φιτίλι σε αυτήν. Γι’ αυτό τηρήστε τον κανόνα των 4 ωρών κι αυτό είναι αρκετό. Κι εδώ έρχεται το επόμενο κόλπο. Φυσικά, προτείνεται απλά να σβήσετε το κερί όταν είναι η κατάλληλη στιγμή. Έτσι, όμως, φυσάτε τα κομμάτια της στάχτης στο λιωμένο κερί. Οπότε, είτε εξοπλιστείτε με έναν κηροσβέστη (είναι άλλο ένα εργαλείο που δεν είχατε ιδέα ότι υπάρχει;), είτε χρησιμοποιήστε το καπάκι του κεριού, αν είχε. Εκτός αν είναι πλαστικό. Και μια ακόμη συμβουλή, πάντα να καλύπτετε το κερί με το καπάκι του όταν δεν καίγεται, ώστε να μην πέφτουν σε αυτό σκόνη και άλλα υπολείμματα. 

Τι γίνεται με το κερί που περισσεύει;

Αν ακολουθήσετε αυτές τις οδηγίες, το κερί σας θα διαρκέσει πολύ περισσότερο. Αλλά ακόμη κι έτσι, θα έρθει η ώρα του αποχαιρετισμού. Πιθανότατα θα μείνει λίγο κερί στο κάτω μέρος του κεριού, κι αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Διαφορετικά, ο πάτος του κεριού θα μπορούσε να ζεσταθεί πολύ και ίσως να ραγίσει ή να καταστρέψει το σημείο στο οποίο βρίσκεται.

Θέλετε όμως να αφαιρέσετε το κερί που έχει απομείνει, ώστε να μπορείτε ακόμη να χρησιμοποιήσετε το γυάλινο δοχείο ή το μεταλλικό κουτάκι του κεριού για ανακύκλωση; Μια λύση είναι να ρίξετε ζεστό νερό στο γυάλινο δοχείο και να περιμένετε. Το κερί λιώνει, επιπλέει στην επιφάνεια και στερεοποιείται ξανά. Ή βάλτε το γυάλινο δοχείο στην κατάψυξη και απλά ξεκολλήστε το κερί μετά από μερικές ώρες. 

Φαίνεται ότι είστε κάτι παραπάνω από έτοιμοι για την εποχή των κεριών. Τώρα το μόνο που μένει είναι να αποφασίσετε ποιο κερί θα προστεθεί στη συλλογή σας.